De Eerste Kamer is bedoeld om ons te behoeden voor 'slechte' wetten
 
P#6  Facebook en Twitter op 14 januari 2019

Helaas, ook slechte wetten worden aangenomen

Half december 2018 stond er een schokkend Interview in de NRC met de voorzitter van de Eerste Kamer, mevrouw Ankie Broekers-Knol (VVD). Ze vertelde dat de Eerste Kamer af en toe instemd met een wet, terwijl het voor iedereen duidelijk was dat het om een niet goede wet ging. Hoe kan zoiets gebeuren en welke motivatie zit daarachter? Wat betekent dit voor de initiatiefwet partneralimentatie?

Mevrouw Ankie Broekers-Knol zit al 17 jaar als senator in de Eerste Kamer, waarvan 5 jaar als voorzitter. 'Ze heeft al heel wat voorstellen voorbijkomen zien komen waarvan de Eerste Kamer tevoren wist: dat gaat niet goed.' 'Die wetten kwamen er meestal toch. Omdat men er al jaren mee bezig was, de coalitie ervan afhing, of er 'iets' moest gebeuren.'
 
In het artikel noemt ze een aantal voorbeelden.
Eentje ervan ging over een initiatiefwet om te scheiden zonder rechter.
'Echt een slecht voorstel. Ik vroeg aan mijn VVD-collega’s in Tweede Kamer waarom ze het in vredesnaam hadden laten passeren. We vonden het zo zielig voor Ruud, zeiden ze. Ze lieten ons het vuile werk doen. Dat is niet oké, maar zo werkt het wel!'
 
Wat betekent dit voor de initiatiefwet Partneralimentatie?
Wordt deze wet na de behandeling in de Kamercommissie ook als hamerstuk aangenomen, net zo als in de Tweede Kamer? Of is het toch nog mogelijk om twijfel te zaaien over dit wetsontwerp? Namelijk, dat 5 jaar wel erg in het financiële voordeel van mannen is bedacht, onder andere omdat er geen aandacht is voor de verdeling van betaald en onbetaald werk binnen een relatie en dat nogal wat vrouwen na een scheiding op of onder de armoedegrens leeft, vaak met kinderen erbij en tot het pensioen.
 
Hoeveel vertrouwen kunnen vrouwen nog  in de politiek hebben als het om hun belangen gaat?